Mogao Mağaraları
Tang Hanedanlığı dönemine ait bir yazıtta, Mogao Mağaraları’ndaki ilk mağaranın MS 366 yılında inşa edildiği belirtilmektedir. Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), Mogao Mağaraları’nı 1987 yılında Dünya Mirası Listesi’ne dahil etmiştir. Arkeologlara göre burası, dünyanın en büyük ve en iyi korunmuş Budist sanat hazinelerinden biridir.
Doğal erozyon ve insan kaynaklı tahribata rağmen günümüzde 492 mağara büyük ölçüde korunmuştur. Yaklaşık 45.000 metrekareyi kaplayan freskler, 2.000’den fazla renkli heykel ve mağaraların ön cephesinde bulunan beş ahşap saçak, bu eşsiz kültürel mirasın günümüze ulaşan en önemli unsurları arasında yer alır.
Duvar resimlerinde betimlenen köşkler, kuleler, tapınaklar, pagodalar, saraylar, avlular, kasabalar ve köprüler, Çin mimarisinin gelişimini incelemek için son derece değerli bilgiler sunmaktadır. Bunun yanı sıra birçok fresk, Çin’e özgü ve yabancı müzik topluluklarını, dans gösterilerini ve akrobatik performansları ayrıntılı biçimde tasvir etmektedir.
1900 yılında Taoist rahip Wang Yuanlu tarafından keşfedilen “Kutsal Yazıları Koruma Mağarası”, 4. yüzyıldan 11. yüzyıla uzanan yaklaşık 50.000 sutra, el yazması belge ve resim barındırmaktadır. Çin arkeoloji tarihinin en önemli keşiflerinden biri kabul edilen bu koleksiyon, hem tarih hem de bilim dünyası için büyük bir kültürel miras niteliği taşımaktadır.
Dunhuang ve El Yazmaları Mağarası
Dunhuang’da bulunan Mogao Mağaraları, 492 mağara, yaklaşık 45.000 metrekarelik fresk, 2.400’den fazla boyalı heykel ve mağaraların girişlerini süsleyen beş ahşap yapıdan oluşan eşsiz bir kültürel mirastır. Ayrıca burada yaklaşık 50.000 Budist el yazması, tarihi belge, tekstil ürünü ve 20. yüzyılın başlarında keşfedildiğinde tüm dünyada büyük ilgi uyandıran çok sayıda arkeolojik eser gün yüzüne çıkarılmıştır.
Reklam.
Mogao Mağaraları (Bin Buda Mağaraları veya Dunhuang Mağaraları olarak da bilinir), Çin’in Gansu eyaletinde, tarihi İpek Yolu üzerindeki Dunhuang vahasının yaklaşık 25 kilometre güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzyıllar boyunca Doğu ile Batı’nın buluşma noktası olan bu bölge, hem ticaret hem de dinî ve kültürel etkileşim açısından büyük önem taşımıştır.
MS 366 yılında inşa edilmeye başlanan mağaralar, yaklaşık bin yıllık bir süreç boyunca genişletilmiş ve Budist sanatının en etkileyici örneklerinden bazılarına ev sahipliği yapmıştır. Longmen Mağaraları ve Yungang Mağaraları ile birlikte Çin’in en önemli üç Budist kaya tapınağı kompleksinden biri kabul edilmektedir.
Yerel bir efsaneye göre Budist rahip Le Zun, MS 366 yılında bin Buda’nın gökyüzündeki görkemli görüntüsünü gördükten sonra bu mağaraların kazılmasını başlatmıştır. Zamanla mağara sayısı yüzlerceye ulaşmış, bölge Budist keşişlerin ibadet, meditasyon ve eğitim merkezi hâline gelmiştir. Batıdan getirilen kutsal metinler burada korunurken, İpek Yolu boyunca seyahat eden hacılar ve sanatçılar da mağaraların duvarlarını zengin fresklerle süslemiştir.
Mağaralardaki resimler yalnızca estetik amaç taşımamış; meditasyonu destekleyen görsel araçlar, Budist öğretilerini anlatan eğitim materyalleri ve okuma yazma bilmeyen ziyaretçilere dini hikâyeleri aktaran etkili bir anlatım dili olarak kullanılmıştır. Tapınakların mimarisi ve resimleri, Budist aydınlanma anlayışının sanatsal bir yansıması olarak kabul edilmektedir.
Duvar resimleri 450.000 metrekarelik bir alanı kaplıyor. Mağaralar, 11. yüzyıldan sonra bazı mağaralar kullanılmayan kutsal metinlerin, eski el yazmalarının ve değerli dini eşyaların saklandığı depolara dönüştürülmüş, bunların en ünlüsü ise daha sonra “El Yazmaları Mağarası” veya “Kütüphane Mağarası” olarak anılan gizli bölme olmuştur. Yüzyıllar boyunca mühürlü kalan bu mağaranın 1900 yılında yeniden keşfedilmesi, Çin arkeolojisinin ve dünya tarihinin en önemli keşiflerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Keşif
1900’lerin başlarında, Wang Yuanlu adında bir Çinli Taoist, bu tapınaklardan bazılarının koruyucusu oldu. Wang, ana mağaraya giden bir koridorun bir tarafının arkasında duvarla örülmüş bir alan keşfetti. Duvarın arkasında, MS 406 ile 1002 yılları arasına tarihlenen muazzam bir el yazması hazinesiyle dolu küçük bir mağara vardı. Bunlar arasında Çince ve birçok başka dilde yazılmış eski kenevir kağıdı ruloları, kenevir, ipek veya kağıt üzerine yapılmış resimler, çok sayıda hasarlı Buda figürü ve diğer Budist eşyalar bulunuyordu.
Parşömenlerdeki konu çeşitli materyalleri kapsıyor. Beklenen Budist kanonik eserlerin yanı sıra, orijinal yorumlar, apokrif eserler, çalışma kitapları, dua kitapları, Konfüçyüs eserleri, Taoist eserler, Nasturi Hristiyan eserleri, Çin hükümetine ait eserler, idari belgeler, antolojiler, sözlükler ve kaligrafi alıştırmaları da bulunuyor. Wang, bunların çoğunu Aurel Stein’a 220 sterlin gibi cüzi bir fiyata sattı; bu eylem, onu birçok Çinlinin zihninde bugüne kadar kötü şöhretli kıldı.
Bu keşif söylentileri, 1910 yılına kadar bölgeye çeşitli Avrupa keşif gezilerini getirdi. Bunlar arasında Aurel Stein liderliğindeki ortak bir İngiliz/Hint grubu (Çince okuyamadığı için Elmas Sutra’nın yüzlerce kopyasını yanına aldı), Paul Pelliot liderliğindeki bir Fransız keşif gezisi, Çin hükümetinin güçlerinden sonra gelen Otani Kozui liderliğindeki bir Japon keşif gezisi ve en azını bulan Sergei F. Oldenburg liderliğindeki bir Rus keşif gezisi yer alıyordu.
Pelloit, Wang’ın manastırın ve ona bağlı laik grupların yönetimi ve finansmanıyla ilgili olanlar gibi daha sıra dışı ve egzotik el yazmalarıyla ilgileniyordu. Bu el yazmaları, Budist metinlerin (koruma çabasının hedefi olan) kağıdın karşı tarafına yazıldığı bir tür palimpsest oluşturdukları için günümüze kadar ulaşmıştır. Geriye kalan Çince el yazmaları, Çin hükümetinin emriyle Pekin’e (Beijing) gönderilmiştir. Wang, kısmen komşu kasabalardan toplanan bağışlarla ve kısmen Stein ve Pelloit’in bağışlarıyla finanse edilen, tapınakların iddialı bir şekilde yenilenmesine girişmiştir. Çin astronomisi Dunhuang haritasının görüntüsü, parşömenlerde bulunan birçok önemli eserden biridir.
Günümüzde bu bölge, devam eden bir arkeolojik projenin konusu. Mogao Mağaraları, 1987 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne dahil edildi.
Mogao Mağaraları Vikipedi
Dunhuang Yıldız Haritası
Araştırmalara göre, büyük olasılıkla MS 7. yüzyıla tarihlenen Dunhuang Yıldız Haritası, gökyüzünü Rönesans dönemine kadar benzeri görülmemiş bir doğrulukla tasvir etmiştir. Dünyanın günümüze ulaşan en eski el yazması yıldız haritalarından biri kabul edilen bu eser, astronomi tarihinin en değerli keşifleri arasında yer almaktadır.
Yaklaşık 210 × 25 santimetre ölçülerindeki ince kâğıt ruloda, 257 takımyıldız düzeni içinde sınıflandırılmış toplam 1.345 yıldız gösterilmektedir. Bu derece ayrıntılı bir gökyüzü haritasına, Avrupa’da ancak yüzyıllar sonra, teleskobun kullanılmaya başlanmasıyla birlikte ulaşılabilmiştir. Bu yönüyle Dunhuang Haritası, döneminin astronomik bilgisinin ne kadar ileri seviyede olduğunu gözler önüne sermektedir.
Harita yalnızca parlak yıldızları değil, çıplak gözle seçilmesi oldukça güç olan sönük yıldızları da içermektedir. Ayrıca gökyüzü, küresel yapısı korunarak silindirik bir yüzeye yansıtılmıştır. Bu projeksiyon tekniği, Avrupa’da ancak 15. yüzyılda yaygınlaşacak yöntemlerden çok daha önce kullanılmış olması bakımından dikkat çekicidir.
El yazmasının ilk bölümü ise yıldızlardan ziyade bulutların şekillerine dayanan kehanet metinlerini içermektedir. Bu durum, gök olaylarının eski Çin’de yalnızca bilimsel gözlemler için değil, aynı zamanda devlet yönetimi, tarım ve kehanet uygulamalarında da önemli bir yere sahip olduğunu göstermektedir.
Paris Gözlemevi’nden astronom Dr. Françoise Praderie ve Dr. Jean-Marc Bonnet-Bidaud’un araştırmalarına göre, haritanın kesin olarak hangi amaçla hazırlandığı bilinmemektedir. Ancak bilim insanları, bu yıldız haritasının askerî planlamada, uzun yolculuklarda yön bulmak için ve gökyüzündeki işaretlerden kehanette bulunmak amacıyla kullanılmış olabileceğini düşünmektedir. Araştırmacılara göre, eski Çin’de göksel işaretleri dikkatle gözlemleme geleneği, dünyanın en erken ve en hassas yıldız kataloglarından birinin ortaya çıkmasını
